Protestantse Gemeente De Brug te Oostburg

 

OVERWEGING

‘Hij schenkt ons aan elkaar’

Franz-Jozef is een pad en behoort tot de kikvorsachtigen. Hij is vernoemd naar een voormalige Duitse politicus. Sinds kort houdt hij verblijf in mijn tuin. Een buurman ontdekte hem, toen hij een hoop tuinafval verwijderde. Franz-Jozef had erin overwinterd. De buurman zette hem uit in mijn tuin. Goed voor de tuin en goed tegen de insecten, bezwoer hij.
Ik moest wennen aan Franz-Jozef. Af en toe vertoont hij zich. Hij steekt dan terloops de kop op. Daarna waggelt hij -  dikke, zeg maar gerust moddervette, enorme pad - goedmoedig voorbij. Met een lodderige blik kijkt hij me aan. Ik groet hem vriendelijk. We kunnen het inmiddels goed met elkaar vinden.  Samen wijden we ons aan het onderhoud van de tuin. Zelf waren we niet op de gedachte gekomen, dat we iets met elkaar zouden kunnen krijgen. Toch kwam het ervan. Daar was het werk van een buurman voor nodig. Hij heeft ons aan elkaar geschonken.
In een Pinksterlied op een tekst van Huub Oosterhuis, lied 686, bezingt de kerk niet het werk van de buurman, maar dat van de Geest. Het bevat de zin: ‘Hij schenkt ons aan elkaar’. Het is, welbeschouwd, een zeer bevrijdende zin! We worden vanuit onze habitat weggeroepen om er voor elkaar te zijn.
Wie schenkt de Geest aan elkaar? Het gaat om niets en niemand minder dan God, de Ene, de Eeuwige, en Jezus Christus Zijn Zoon, en mensen, zoals wij. Hij betrekt ze bij en op elkaar, Hij verbindt ze. En Hij schenkt ook ons, kinderen van eenzelfde Vader in de hemel en leerlingen van een Heer in de wereldwijde gemeente van Jezus Christus aan elkaar. Hij maakt ons, hoe veelkleurig ook, een van Geest. Daarbij is er openheid en ontvankelijkheid van onze kant nodig. We hebben onze afweermechanismen. ‘Kom, Schepper, Geest, voltooi, wat Gij begonnen zijt…’ (lied 868: 3).

                                                                                                                                                                                 AvH
 

 

TOELICHTING BIJ DE EREDIENSTEN EN VIERINGEN

We komen nog samen in het kerkgebouw aan de Molenberg.

Op zondag 27 mei as. gaat ds. Wim van den Hoek uit Breskens voor. Gaven worden ingezameld voor Jantje Beton en het plaatselijke kerkenwerk.
Op zondag 3 juni as. gaat mw. Reijnhoudt-Kaland voor. Er worden collecten gehouden voor het Roosevelthuis in Doorn en het plaatselijke kerkenwerk.
Op zondag 10 juni as. gaat ds. Arie Poldervaart voor. In deze dienst worden er gaven gevraagd voor Kerk in Actie (Werelddiaconaat) en het plaatselijke kerkenwerk.
Op zondag 17 juni as. is er een dienst met als thema: ‘Maak heel mijn leven tot een lied’. Het thema is een bede en de titel van een prachtig lied van Sytze de Vries. We zullen veel liederen, vooral lofliederen zingen. Grenzeloos o.l.v. Aureel Heirman zal de samenzang ondersteunen en ook enkele liederen voor ons zingen. Uit de Schrift wordt Hand. 16: 16 t/ m 34 gelezen. Let op, wat er gebeurt, wanneer Paulus en Silas tot gebed en lofzang overgaan! Er worden gaven gevraagd voor Kerk in Actie (Diaconaat) en het plaatselijke kerkenwerk.
Voor zondag 24 juni as staat er een reguliere dienst gepland. Er wordt gecollecteerd voor de Zorgboerderij ‘Zonne eiland’ en het plaatselijke kerkenwerk.
Kom zingen, bidden, gaven delen, je laten aanspreken vanuit ‘de woorden, die geschreven staan’, de stilte zoeken, elkaar ontmoeten

AvH

GEMEENTE BIJ DE TIJD
 
Het is vandaag vrijdag 18 mei 2018.
De ontmoetingsbijeenkomsten, uitgaande van de kerkenraden van PG De Brug en PG Zuidwesthoek zijn achter de rug. De deelnemers maakten kennis met elkaar en spraken door over het thema: ‘de kerk van de toekomst’ (wat iets heel anders is dan ‘de toekomst van de kerk’). Het ging er hierbij om te bepalen, wat wezenlijk is voor de kerk met het oog op de toekomst en dus niet om giswerk. Aan de ontmoetingsbijeenkomsten namen ruim zestig gemeenteleden deel. Verhoudingsgewijs, naar rato van het aantal leden, kwam de deelname vanuit beide gemeenten ongeveer overeen. Aan het einde van de bijeenkomsten werd alle deelnemers gevraagd om de kerkenraden een aanbeveling te doen. Het leverde tal van serieuze en bruikbare aanbevelingen op.  Enkele constateringen: 
-  Het overgrote deel van de aanbevelingen had te maken met gemeenschapsvorming. Die wordt onverminderd van groot belang geacht. Meerderen pleitten voor zgn. intergeneratieve vormen’, oftewel vormen, waarin verschillende generaties tot ontmoeting met elkaar kunnen komen. Je kunt je afvragen, wat dit zegt over de tijd en de cultuur, waarin we leven.
-  Er lijkt veel draagvlak te zijn voor verdergaande samenwerking tussen PG De Brug en PG De Zuidwesthoek. Zeker door deelnemers vanuit PG De Zuidwesthoek werd de wens hiertoe beklemtoond.
-  Verschillende deelnemers pleitten ervoor om tijdens de vieringen te blijven putten uit de geloofsbronnen van Schrift, overgeleverde gebeden en belijdenissen, en beproefde liturgieën te gebruiken. Tegelijk gaven velen er blijk van hierbij naar nieuwe en variërende vormen te willen zoeken. Daarmee staan de deelnemers met elkaar in de spanning van traditie en vernieuwing. Je kunt dat een gezonde spanning noemen.

De kerkenraden kunnen met de aanbevelingen aan de slag.

Ondertussen is er veel gaande, dan wel in voorbereiding. Ik noem onder meer:
-  De ‘Commissie Oud & Nieuw’ bereidt de wisseling van de twee vierplekken naar een vierplek in de heringerichte Kerkpleinkerk - moet die zo blijven heten? - voor. Dat zal gebeuren in vieringen op twee zondagen. De ene zal worden gehouden aan de Molenberg, de andere aan het Kerkplein. Er zal aandacht zijn voor wat er in de gebouwen aan de Molenberg, aan het Kerkplein en ook in Zuidzande in de loop van de tijd is gebeurd. En het loopt uit op de vraag: hoe nu verder?

-
De herinrichtingscommissie werkt gestaag door aan de herinrichting van de Kerkpleinkerk.

-   De werkgroep pastoraat oriënteert zich op de opzet van nieuwe deelgenotengroepen. Dit zijn groepen, waarin mensen, al dan niet behorend tot de kerkelijke gemeente, ervaringen kunnen delen in het licht van het evangelie, zo mogelijk ergens aan huis, m.a.w. zo dicht mogelijk bij de basis.

-   Het College van Kerkrentmeesters is druk bezig om de behuizing van onze kerkelijke gemeente aan te passen aan de zich wijzigende omstandigheden. Zoals bekend zijn de pastorie aan De Molenberg en Pro Rege verkocht.

-   Het College van Diakenen doet volgens goed gebruik haar werk veelal in stilte en pakt het thema ‘zorgzame kerk’ op.

-   In oktober 2015 werd er een jubileumnummer van kerkblad De Brug gemaakt. Het had als thema: ‘Ik droom van een kerk, die…’. Het werd gratis verspreid onder alle gemeenteleden - abonnee of niet - en in bredere kring. Met instemming van de kerkenraad is het plan gevat om opnieuw een soortgelijk nummer te vervaardigen en laten uitgaan. 

-   In de komende maand gaat een aantal mensen bij elkaar zitten om te kijken, of er ook dit jaar weer een Top 2000-viering, zo mogelijk in nog breder verband dan de afgelopen keren, kan worden gehouden.

-   Vanuit de Jeugdkerkleiding is gevraagd om thema-diensten, waaraan de tieners op hun manier wezenlijke bijdragen kunnen leveren. We gaan het onderzoeken.

-  Jeugdouderling Jacco Basting en ondergetekende onderzoeken de mogelijkheid om te komen tot de opzet van een missionair project voor kinderen, hun ouders, opa’ s en oma’ s. Sowieso vraagt de betrokkenheid bij jongeren, zonder onderscheid te maken, de nodige bezinning.

-   Er wordt door de pastores uit de regio gewerkt aan een oecumenisch aanbod voor komend seizoen op het vlak van vorming & toerusting. 

Omzien naar…
Mw. S.N. Vermaire-Janssen (Veerhoeklaan 10) verblijft inmiddels in hospice De Waterlelie (Groene Kruisstraat 2 a-b, 3201 CA Spijkenisse).
Mw. A.I. Jansen-Kotvis (Grote Beer 69), die al langer aan huis was gebonden, kwam met een droevig bericht terug uit het ziekenhuis. Omstreeks de tijd, dat u dit leest, zal duidelijk zijn, of er een vervolgbehandeling mogelijk is.
Wanneer u dit leest, heeft dhr. A. Jansen (Jupiter 46) een operatie aan het been ondergaan. We hopen op goede berichten.
Mw. M.J. Verplanke-Dierkx (Schouwburgstraat 36) verblijft na een heupoperatie in de seniorenkliniek van het Antonius Ziekenhuis.
Dhr. H. Dekker (Grote Beer 8/035) is na opnames in het ZorgSaam Ziekenhuis en de seniorenkliniek weer thuisgekomen.
Dhr. H. Ruitenberg (Schouwburgstraat 30) verblijft in De Stelle op de afdeling Klaverblad. Daar is ook zijn echtgenote mw. G. C. Ruitenberg- Kooijmans opgenomen op de afdeling Klaproos. Op dezelfde afdeling is mw. N. de Koster-Wolfert (Grote Beer 63) opgenomen.  Eveneens in De Stelle verblijft mw. M. van Petegem-Visser (Slickenburghschans 206), maar dan op de afdeling Boterbloem.   Mw. H. van Gelder-de Vries (W. Alexanderstraat 10, Cadzand) is na een revalidatieperiode in Emmaüs weer thuisgekomen.
Mw. M.C. Basting-Verplanke (Killedijk 5, Retranchement) revalideert voorlopig thuis na twee opeenvolgende knieoperaties.

De comeback van religie
De journaliste Yvonne Zonderop, voormalig adjunct-hoofdredacteur van De Volkskrant en onder meer lid van de begeleidingscommissie van het Sociaal Cultureel Planbureau, houdt zich nadrukkelijk bezig met trends in de samenleving. Een van de trends, die ze signaleert is ‘de verrassende comeback van religie’. Ze schrijft erover in haar onlangs verschenen boek ‘Ongelofelijk’ (ISBN 978 90 446 3301 6). Als meisje verliet ze ‘stampvoetend’ de katholieke kerk. Inmiddels beseft ze zich diep verbonden te voelen met de christelijke cultuur. Ze ziet het als hoog tijd om religie weer serieus te gaan nemen ‘als maatschappelijk verschijnsel dat betekenis geeft’.  
Weliswaar was religie lange tijd not done’. Het werd weggeduwd naar de privésfeer. Yvonne Zonderop, die uit ervaring spreekt, wijt het aan de verzuiling. Die was nauw verbonden met religie. In een artikel in De Groene Amsterdammer van 12 april jl. onder de titel ‘Godsdienst is niet dom’, schrijft ze: ‘Onze specifieke vorm van verzuiling heeft zo diep ingegrepen in de nationale psyche, dat we er nog steeds hinder van ondervinden… De verzuiling is verworden tot een trauma voor menige Nederlander van boven de veertig’.  Ze concludeert: ‘Godsdienst staat voor een bevroren beeld uit de gezagsgetrouwe jaren vijftig, Daar willen we onder geen beding naar terug. Het verklaart de gevoeligheid jegens religieuze uitingen in het openbaar’.
Terwijl Nederland zich in reactie op de verzuiling afkeerde van religie, groeide het elders in de wereld. Yvonne Zonderop constateert: ‘88% van de wereld is religieus en hun aantal groeit’. Ze overweegt: ‘Als zoveel mensen een geloof aanhangen, kun je niet anders dan concluderen dan dat het voorziet in wezenlijke behoeftes. Het is misschien niet de meest intelligente reactie om dit af te doen met een ijzenheinig ‘nee’ tegen alles wat naar godsdienst riekt, omdat jij zo’ n verzuilde jeugd hebt gehad’.
Yvonne Zonderop constateert, dat er in ons land iets aan het veranderen is. Er vindt een herwaardering van religie plaats. Ze noemt redenen:
-        Voor mensen, die de oppervlakkigheid van het bestaan beu zijn, is er in religie oog voor wat psychiater Frank Koerselman ‘de verticale dimensie’ noemt. Ze kunnen er gevoelens van ontzag en dankbaarheid in kwijt ‘en daarmee de erkenning dat er iets groters en machtigers is dan jij’.

-        Religie zet je in een traditie. Je gaat deel uitmaken van een voortgaand verhaal. ‘Het verhaal geeft een zin aan jouw leven: er zit een grotere bedoeling achter, die een plaats geeft aan jouw verdriet, teleurstelling en pijn’. Wie zich in zo’ n verhaal vindt, leeft gemiddeld vijf a vijftien jaar langer volgens onderzoekers uit de V.S.

-        Religie (van het Latijnse werkwoord ‘religare’, dat ‘verbinden’ betekent, heeft een bindende functie. In Nederland is deze functie ten gevolge van de verzuiling lang problematisch geweest. Toch biedt zij ook beschutting: ‘Je hoeft niet steeds over iedere stap die je zet na te denken’. Religie vergemakkelijkt het samenleven in een groep. ‘Denk bijvoorbeeld aan de Grote Verzoendag in het Jodendom, die gelovigen elk jaar voorschrijft vergiffenis te vragen aan mensen die je onheus hebt bejegend’, schrijft Yvonne Zonderop.  
Conclusie van Yvonne Zonderop: ‘Al met al voorziet religie in zo veel menselijke behoeftes dat het succes bijna vanzelf spreekt’. Deze conclusie brengt haar ertoe te pleiten om religie niet langer te weren uit het publieke domein: ‘Geloof is voor veel mensen een inspiratiebron hoe te leven. Dat beperkt zich natuurlijk niet tot hun privédomein. Het is ook politiek gezien een onhoudbaar standpunt, omdat het de ruime meerderheid van de wereldbevolking de mogelijkheid zou ontzeggen om politieke invulling te geven aan hun levensovertuiging.’
Dat roept de vraag op, of er dan geen risico is, dat aartsbisschoppen, ayatollahs en kerkvorsten wereldlijke macht zullen gaan uitoefenen. Met het oog op het christendom is Yvonne Zonderop hier helemaal niet bang voor: ‘Meervoud is een wezenskenmerk van het christendom’. De pluraliteit van het christendom past volgens haar uitstekend bij de huidige staat der Nederlanden. Maar, dan moet wel het hele christendom in actie komen. Momenteel zijn het populisten als Wilders en Baudet, die elementen uit het christendom, die passen in hun betoog, in het publieke debat inbrengen. Yvonne Zonderop verbaast zich erover. Eigenlijk windt ze zich er enorm over op. Ze schrijft in het genoemde boek: ‘is het taboe op religie daadwerkelijk zo groot geworden dat we een culturele erfenis liever laten kapen door een bedenkelijke stroming dan er een serieus gesprek over voeren?... De tijd is rijp voor een gesprek over onze christelijke erfenis en haar doorwerking in de cultuur. Het is een groot en belangrijk onderwerp…’ (p. 18).
Het is aan ons om ons in dit gesprek te begeven!  

Groet
Tot 11 juni as. ben ik met vakantie. Aansluitend hoop ik naast de andere werkzaamheden weer eens een slag te kunnen maken met de resterende kennismakingsbezoeken.

Hartelijke groet vanuit de Christoffelstraat 7 in Zuidzande, in Christus verbonden,

                                                                                                                                                                                                               ds. Aart van Houweling